
Polski Związek Kynologiczny dopuszcza opuszczenie 'gniazda rodzinnego' przez szczeniaka psa po osiągnięciu przez niego 7 tygodnia życia. Doświadczeni hodowcy wraz z pieskiem dają nowemu właścicielowi przedmiot przesiąknięty zapachem gniazda w celu dodania poczucia bezpieczeństwa szczeniaczkowi w nowym otoczeniu. Może to być zwykła szmatka.
Można powiedzieć, to to pierwszy krok w wychowaniu jamnika. Kolejnym testem będzie
pozostawienie szczeniaka w samotności. Pies przyzwyczajony do noszenia na rękach i stałej obecności zachwyconych nim nowych właścicieli przy pierwszych próbach pozostawienia samemu sobie może skomleć. Aby tego uniknąć należy od pierwszych dni przyzwyczajać do tego faktu pozostawiając psa samego - najpierw na kilka minut, potem stopniowo okres nieobecności wydłużając.
Nie pocieszajmy go po usłyszeniu wycia, nie wracajmy do niego aby nie kojarzyć mu się z takim sposobem "przywoływania" właścicieli.
Ogromnym błędem jest pozwolenie jamnikowi spędzić pierwszą noc we wspólnym łóżku. Pies musi mieć własne
legowisko - wiklinowy koszyk lub kojec, kocyk (koniecznie z wymienną poszwą), materac.
Jamniki krótkowłose uwielbiają ciepło, warto więc umieścić legowisko w okolicach kaloryfera, ale nie przy nim bezpośrednio! Można również stworzyć mu coś w rodzaju kokonu do którego by wchodził - jamniki lubią być przykryte.
Dobrze, jeśli legowisko może być usytuowane w miejscu, z którego jamnik będzie widział wszystko, co dzieje się w mieszkaniu.
Od 8 tygodnia możemy przyuczać jamnika do załatwiania swoich potrzeb w jednym miejscu (np. łazienka z rozłożoną gazetą). Zanoś go do tej tymczasowej
toalety po posiłku czy przebudzeniu. Chwal szczenię za osiągnięte rezultaty np. za pomocą smakołyków.
Na dwór pies może zostać wyprowadzany dopiero 2 tygodnie po szczepieniu przeciw nosówce!
Posiłki dorosły jamnik powinien otrzymywać o stałych porach dwa razy dziennie w niedużych ilościach. Jeśli pies nie zje wszystkiego, co mu podaliśmy, zabierz miskę z resztkami po kilku minutach od zakończenia przez niego posiłku.
Pamiętaj o konieczności ciągłego dostępu psa do miski ze świeżą wodą!
Naukę chodzenia przy nodze przeprowadzamy przy napiętej smyczy, reagując nią przy każdej próbie niesubordynacji. Chwalmy psa za dobre sprawowanie - słowem ale i smakołykiem. Rozkazy wydawajmy krótko. Naukę przerywajmy co kilkanaście minut i pozwólmy w tym czasie psu się wybiegać.
Po jakimś czasie spróbujmy ćwiczyć na luźniejszej smyczy. Nie przechodźmy do kolejnego zadania bez opanowania przez psa poprzedniego.